Pobór materiału do badań mikrobiologicznych w weterynarii

Pobór materiału do badań mikrobiologicznych w weterynarii

Warunkiem uzyskania wiarygodnego wyniku badań mikrobiologicznych jest odpowiednie pobranie, oznakowanie, przechowywanie oraz transport materiału biologicznego. Jednocześnie niezbędne jest dokładne wypełnienie zlecenia, zawierającego informacje dotyczące m.in wieku, stanu klinicznego pacjenta oraz przebiegu dotychczasowego leczenia. Naczelną zasadą jest, aby materiał diagnostyczny pobierany był przed rozpoczęciem antybiotykoterapii lub 5-7 dni po jej zakończeniu.

          Posiew moczu:

  • Zalecane jest pobranie moczu porannego, gdyż wówczas liczba drobnoustrojów jest największa
  • Próbkę należy pobrać ze środkowego strumienia moczu do pojemnika z kwasem bornym (stabilizującym florę bakteryjną do 48 h) i transportować w temperaturze pokojowej
  • W przypadku pobrania moczu do jałowego pojemnika bez kwasu bornego, materiał należy przechowywać w lodówce w temperaturze 4 ̊ C.
  • Mocz pobrany może być także drogą cystocentezy

Pobór materiału do badań mikrobiologicznych w weterynarii

          Posiew kału:

  • W przypadku gdy pobranie próbki kału nie jest możliwe, można pobrać wymaz z odbytu

    Pobieranie wymazów do badań bakteriologicznych:

  • W sytuacji, gdy nie ma możliwości dostarczenia próbki kału do laboratorium w krótkim czasie po pobraniu, materiał może zostać pobrany na podłoże transportowe i przechowywany w temperaturze 4-8 ̊C do 72 h.
  • Świeża próbka kału powinna być przeniesiona do jałowego pojemnika
  • Próbka powinna zawierać co najmniej 5 g stolca i fragmenty z widoczną krwią, śluzem lub ropą, jeśli są obecne w kale
  • Próbki kału powinny być pobrane we wczesnym okresie biegunki, ponieważ w tym czasie liczba potencjalnych patogenów w kale jest najwyższa
  • Wymazy należy pobierać z miejsc chorobowo zmienionych, z użyciem wymazówek z podłożem transportowym
  • W przypadku zmian suchych, obecnych na skórze lub błonach śluzowych, zalecane jest zwilżenie wymazówki jałowym roztworem NaCl
  • W przypadku zmian pokrytych suchą wydzieliną, wymaz należy pobrać po uprzednim jej usunięciu
  • W przypadku ran rozległych, wymaz należy pobrać z pogranicza i centralnej części rany

Pobór materiału do badań mikrobiologicznych w weterynarii

W przypadku posiewu w kierunku bakterii beztlenowych, zalecane jest użycie probówek zawierających podłoże z węglem aktywym.

 Badanie mykologiczne:

  • materiał w postaci łusek skórnych pobieramy przede wszystkim z obwodu ogniska, ponieważ głównie w tym miejscu stwierdza się żywe strzępki grzyba
  • jeżeli na skórze występuje więcej niż jedno ognisko, powinno się pobrać materiał do badania ze wszystkich zmian klinicznych lub najlepiej pobrać materiał ze zmiany klinicznej, która pojawiła się najwcześniej
  • materiał w postaci łusek skórnych, opiłków pazurów i sierści pobierać należy za pomocą jałowych narzędzi do jałowych pojemników

 

Pobór materiału do badań mikrobiologicznych w weterynarii